Muziek deel 1

Ik ben nieuwsgierig hoeveel woorden 1000 woorden zijn. Je hoort veel mensen over dat ze als ze iedere dag 1000 woorden schrijven, dat ze dan goed vooruit komen in een boek. Nu typ ik heel snel en ik heb heel veel ideeën, dus hoe lang zou het mij duren om 1000 woorden te hebben geschreven?

De grote vraag is echter: Heb ik de concentratie om 1000 woorden te schrijven, want in de eerste twee minuten heb ik de eerste pauze al gehad. Ik had namelijk een podcast aanstaan en ik merkte dat ik daar best wel door afgeleid was, dus ik moest die uitzetten en ik ben overgestapt naar muziek.

Muziek is een grote liefde van mij. Ik kan niet zonder muziek. Op dit moment is Big Brother weer terug in Nederland en daar zitten ze dus zonder telefoon en contact met de buitenwereld, maar er is ook geen muziek. Natuurlijk is er af en toe wel muziek, want er zijn feestavonden en challenges met muziek, maar dat zijn toch vaak maar uitzonderingen. Daarbij zijn het ook nog eens nummers waar je weinig of geen invloed in hebt.

Muziek is voor mij een manier om me in terug te trekken. Om me even weer te concentreren op mij en even de wereld om mij heen te vergeten. Het volume staat zo hoog dat ik me best wel afvraag hoe slecht de score bij een gehoortest zou zijn en dan nog is het soms niet hoog genoeg. Of dat komt omdat mijn equalizer niet goed afgestemd staat en daarom ik net niet goed genoeg kan verdwijnen in de muziek.

Mijn muzieksmaak is ook extreem breed. Ik weet dat er meer mensen zijn die dat zeggen en vaak test ik mensen er ook op, maar geloof mij, ik baas ze er altijd uit. De eerste muziek die ik heb leren kennen naast kinderliedjes is klassieke muziek. Ik was en ben namelijk helemaal gek op ballet en daarom had ik vroeger veel muziek aanstaan uit de grote balletten, zoals het Zwanenmeer, Doornroosje en de Notenkraker.

Vervolgens kwamen daar mijn jeugdidolen bij, namelijk Michael Jackson en Madonna. Vooral Michael Jackson vond ik fantastisch en in de brugklas liep ik dan ook vrolijk met een Michael Jackson t-shirt rond op de middelbare school. Ik vind het ook echt een eer dat ik hem live heb mogen zien tijdens een concert in de Amsterdam Arena. Laten we het niet hebben over het geluidskwaliteit, maar het ging vooral om de ervaring. Michael Jackson was ook de reden dat ik als kind een donkere huidskleur wilde hebben, want ik wilde zijn zoals hij.

Madonna vond ik vooral in de jaren ’80 leuk, want daarna werd ze echt te seksueel en nu kan ik dat wel waarderen, in die tijd als echt niet. Toch heeft zij er voor gezorgd dat wanneer ik op Schiphol ben dansend over de platte loopbanden ga, want a girl needs to get in her groove.

Muziek en dansen zijn voor mij altijd hand in hand gegaan en als ik moet kiezen, dan kies ik altijd voor dansen. Zodoende dat ik in plaats van pop-nummers meer de nummers van het kunstschaatsen ging volgen en dat waren meestal diepe emotionele soundtracks uit films.

Het komt dan ook regelmatig voor dat ik de muziek uit een film eerder en beter ken dan de film zelf. Er zijn zelfs meerdere films die ik nog steeds moet zien, ondanks dat ik de muziek er van kan dromen, dit is bijvoorbeeld bij “out of africa”. De eerste twee soundtracks die me echt bij zijn gebleven zijn die van Jurassic Park en Conquest of Paradise. Wat een geweldige krachtnummers staan daarop.

Natuurlijk hield ik me ook wel bezig met pop-muziek, maar ik snapte echt het concept niet waarbij mensen een nummer niet meer leuk vinden, omdat het nummer oud is. Op latere leeftijd snap ik het wel, want er is op de radio een enorme indoctrinatie van muziek. Tegenwoordig heb je gelukkig met de komst van online streamingdiensten veel keuzes en krijg je suggesties die bij jouw perspectief passen, maar als je alleen de radio luistert, dan is dat best moeilijk.

Om te beginnen heeft iedere radiozender wel enkele Master singles die ieder uur gedraaid worden. Vervolgens zijn er dan de nummers die in de hitlijsten staan die echt stuk gedraaid worden en dan gebeurt er vaak het volgende:

Hoewel je het nummer in het begin helemaal niet leuk vond, hoor je het zo vaak, dat je het toch wel leuk vind. Echter hoor je vervolgens het nummer zo vaak dat je het niet meer kan horen. O plus veel tienermeisjes zeggen een nummer leuk te vinden om niet uit de toon te vallen, maar stieken, vinden ze het helemaal niet leuk.

Ik ga niet zo heel snel met de menigte mee. Ik volg liever mijn eigen weg en ik sta bij mijn eigen mening en stijl. Man wat zou ik willen dat ik dat vroeger op de middelbare school zo helder had kunnen zeggen. Dat had mij een hoop gepest gescheeld, gelukkig ben ik gegroeid hierin zoals je merkt.

Ik geloof dat er in iedere stijl van muziek wel nummers zijn die je raken, die je leuk vind en die je nooit meer vergeet, dus ook in pop-muziek. Plus pop-muziek is een gateway naar heel veel andere stijlen, zoals voor mij rap en hardcore.

Ik ben namelijk een kind uit de gabberperiode en de happy hardcore en de Party Animals hebben met Aquarius mijn hart veroverd. Ik genoot echt van dat nummer en nog steeds kan ik het nummer meerdere malen op repeat draaien. Ik als Party Animals fan, moest dan ook de singles hebben, maar mijn ouders waren tegen het kopen van singles en als je een paar nummers van een artiest leuk vond, dan moest je het album maar kopen.

Zo gezegd, zo gedaan en volgens mij was het zelfs mijn oma die voor mij het album van de Party Animals kocht en hiermee kwam ik in de wereld van de Hardcore terecht.

Even tussendoor ter informatie, ik ben nu 30 minuten aan het schrijven en heb 1000 woorden geschreven. De vraag is nu: Ga ik door of laat ik jullie in een cliffhanger hangen waarbij ik morgen verder schrijf? Ik kies voor het laatste, want ik moet ook nog een mealprep maken voor mij en mijn dochter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.